stabelarius
Bedellus, a baculo seu virga, Germ.
Stab, quam defert, sic dictus. Lib. sal. eccl. S. Thomæ Argent. ex Charta ann. 1404. fol. 65 :
Johannes, dictus Satteleir, de Constantia....... bacularius ecclesiæ S.
Thomæ. Idem paulo ante appellatur Caduceatores vel Stabellarii cum magna cruce, in
Notit. sæc. XVI. apud Guden. Cod. Diplom. tom. 4. pag. 651. Adde ibid. pag. 656. et 657.