stagnus
stāgnus, ī, m., s. 1. stāgnum ➳ .
Scaquus, ni fallor. Vide Scacci 1. et Scaqueti. Statuta Guidonis Abb. Crassensis ann. 1377. apud
Item Statuimus et ordinamus ut nullus subditorum nostrorum Monachorum
infra septa dicti monasterii vel extra ubicumque ad taxillos ludat, sive ille ludus fiat
cum solis taxillis vel cum aleis seu Stagnis, vel alio quocumque nomine nuncupentur.
Alias in contra facientes sententiam excommunicationis ferimus in his scriptis ; quam
sententiam contra tales ludentes ad taxillos sic intelligimus et etiam declaramus, quod
ludentes ad aleas seu Stagnos, licet cum taxillis, ad comestibilia et potabilia,
etc. Vide Stater.Ex istis (assidibus) fiat fundus navis bene
cusitus et Stagnus, taliter quod aqua non possit ingredi.... et assides ipsius sponde
sint fortiter cusite et Stagne. Charta ann. 1451. ex Archivo Piscator. Massil. :
Petierunt quod valeant visitare tonairas omnes quotiescumque voluerint ut sint
Stagnæ et natatæ, ac altitudinis et longitudinis debitæ.Si quis ancillam
alterius apprehenderit fugientem, et a domino suo potuerit evadere, Stagnum ferrum
merito accipiat. Hoc est fortassis, calido ferro signetur. Vide Scara
1.