stibium
stĭbĭum, ii, n.; also called stĭbi, is, and stimmi = στίβι, στιμμι,
- antimony, a sulphuret of antimony, stibium, used by women, in the form of powder, to color their eyebrows and eyelashes black; and in medicine, as an eye-salve, Plin. 33, 6, 33, § 101; 29, 6, 37, § 115; Cels. 6, 6, 6; 6, 6, 8; 6, 6, 12 sq.; Scrib. Comp. 27; 34 al.; Vulg. 4 Reg. 9, 30.
stibium, iī, n. = stibi (w.s.).
~bio, i. luto pedum
stipher, i. antimonii
antimonium vena est terre et assimulatur metallo, precipue scampno. respice in scipher [sic ]
stybium, vel ~mmi, est antimonium, sulphur nigrum
rubro coloris ~bio [gl.: i. cataplasmo, ] genas ac mandibulas suatim fucarenebsealfe ,readre deage
oculos mentis non ~bio fallacis jactantiae, sed divinae scientiae perunge collyrio
pro purpurisso, pro cerussa, pro ~bio pudorem docebat
qui tamen ~bio magis depingendus quam stylo describendus fuisset
nam que oculos suos pingit ~bio speciem quam non habet mentitur
~bium est color ficticius vel factus ex cerusa et quibusdam aliis mixtis cum quo mulieres facies suas sophisticant et colorant
~beus, formosus et lucidus qui radiosus apparet cum fractus fuerit ‥. virtus est ei frigida, stiptica, paremplastica, et staltica
~bium in medicina est virtutis recognitae et nunquam laudatae satis
starch, for karchys , ~bium, -ii ‥ gersa, -se
mulier ‥ que ‥ pepla sua laverat, ut eadem sc. ~bio candidata ad solem suspenderet exsiccanda
(take stebiumand beate yt in powder verey fine
~bio, herba
~bia, herba unde efficitur unguentum
stĭbĭum, ĭī, n. (στίβι), antimoine : Plin. 12, 43 || cosmétique noir tiré de lʼantimoine, pour teindre les sourcils, les cils : Hier. Ep. 54, 7 ; 108, 15.