stimulatio
stimulatio, an incitement, stimulation
stĭmŭlātĭo, ōnis, f. [stimulo],
- a pricking on, incitement, stimulation (post-Aug.): ingens, Plin. 35, 2, 2, § 7: privata cuique, Tac. H. 1, 90 fin.
stimulātio, ōnis, f. (stimulo), die Reizung, der Sporn, Plin. 15, 7. Tac. hist. 1, 90.
liliorum ‥ nitorem spinarum ~one moderatur
domat taurum stimulatio ‥ / ‥ camus equum
subito illum intimorum ~o [gl.: ] corripuitsticel
hic [sc. Ranulfus Flambardus ] juvenem fraudulentis ~onibus inquietavit regem
discordiis variis que oriebantur ‥ inter regem et consulem Andegavensem ‥ quibus ~onibus rex in iram et animi rancorem excitatus est
rex, conceptis pridem aliquibus adversus ‥ archiepiscopum ‥ crescentibusque de die in diem ~one inimica simultatibus, statuit ‥
per hanc discipline compunctionem, quasi per infusionem vini, curantur ‥ vulnera justorum ‥. hoc est vinum compunctionis vel, secundum aliam translationem, vinum ~onis
si quis ‥ tetri demonis ~one instinctus hoc nostrum decretum infringere voluerit
uxoris sue futili ~one infatuatus ‥ tirannidem cum filiis suis arripuit
se ad ~onem ejusdem Alicie, et aliquando in sua presencia, demones consuluisse
et si audis, ~o eorum et vox in auribus est, “venite exultemus Domino” [] Psalm. lxxxxiv 1
laus hujusmodi ‥ fit matri non modice ~o ire
stimŭlātĭō, (16) ōnis, f. (stimulo), action dʼaiguillonner ; [fig.] aiguillon, stimulant : Tac. H. 1, 90 fin ; Plin. 35, 7.
stimulātiō ōnus, f
- stimulo, an incitement, stimulation: privata, Ta.