stridulus
stridulus, creaking, rattling, hissing, whizzing, buzzing
Frieze-Dennison Vergil
strīdulus, a, um: adj. (strīdō), hissing, whizzing, twanging, 12.267.
Could not find stridulum in Logeion dictionaries.
stridulum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of stridulus
strīdŭlus, a, um, adj. [strideo],
- creaking, rattling, hissing, whizzing, buzzing, stridulous (poet. and in post-Aug. prose): stridula cornus (i. e. hasta), Verg. A. 12, 267: fraxinus, Claud. in Ruf. 3, 218: plaustra, Ov. Tr. 3, 12, 30: fax lacrimoso stridula fumo fuit, id. M. 10, 6: manus monstri (i. e. elephanti), Sil. 9, 627: stridula et tenuis vox, Sen. Ep. 56, 2: examina apum, Claud. Cons. Hon. 4, 380.
strīdulus, a, um (strido), zischend, schwirrend, klirrend, knarrend, saufend, cornus (v. Speer), Verg.: tela, Lucan.: plaustra, Ov.: sibila, Lucan.: adducta stridula nervis ballista, Sil.: tenuis et str. vox, Sen.
ad ~ae [gl.: ] bucinae sonum [cyrmyndre ] Pelagius Ep. ad Dem., PL XXX 44A
stili calamo stridulo / caraxante persedulo(
quedam ~a cornix ad plagam voce pejorem cantavit
~a clangente archangeli salpice
~is vocibus infremendo
ex nimia soliditate vox fit ~a
emittet sub aquis stridula flamma sonum
frendens in eum dentibus ~is
~a vocum simphonia
plausui et favori adortantium respondebat ~us aer
alii ~os dentibus chachinnos †infrenabant [? l. infrendebant ]
strīdŭlus, (14) a, um (strido), qui rend un son aigu, strident, perçant, sifflant, grinçant : Sen. Ep. 56, 2 ; Virg. En. 12, 267 ; Ov. Tr. 3, 12, 30.
strīdulus
adj.
- strido, creaking, rattling, hissing, whizzing, buzzing: cornus (i. e. hasta), V.: Fax fumo, O.