striga
- A row of grain or hay cut down, a swath, windrow, Col. 2, 18, 2; cf. Fest. s. h. v. pp. 314 and 315. —
- II A furrow drawn lengthwise of the field, Jul. Front. Agr. p. 38.—In a camp, the spaces between the squadrons, Charis. 1, p. 85 P.
- a hag, witch, Petr. 63, 4; cf. Fest. s. v. strigem, p. 314 Müll.: striga, γυνὴ φαρμακίς, Gloss. Philox.
~a ‥ castrense vocabulum est, intervallum turmarum significans, in quo equi stringuntur
vidit [st ]rigas [AS: ] capite pregredienteshægtessan
lamias, quas vulgo mascas aut, in Gallica lingua, strias nominant, fisici dicunt nocturnas esse ymaginationes
Christianus, qui crediderit esse lamiam in speculo, quæ interpretatur Striga ,
excommunicandus, quicumque super animam famam istam imposuerit. Capitulatio
Caroli M. pro partibus Saxoniæ cap. 5. apud Holstenium : Si quis a diabolo deceptus
crediderit, secundum morem paganorum, virum aliquem aut feminam Strigam esse, et homines
comedere, etc. Lex Longob. lib. 1. tit. 11. § 9. Nullus præsumat
aldiam aut ancillam, quasi Strigam, quæ dicitur Masca, occidere. Ubi Edictum
Rotharis Regis tit. 116 : Nullus præsumat aldiam aut ancillam alienam quasi
Stringam, quam vulgus dicit, aut mascam occidere. Eadem Lex tit. 16. § 2. Si
quis puellam aut mulierem.... fornicariam aut Strigam clamaverit, etc.
Istricampræfert Codex Mutin. ex Murator. tom. 1. part. 1. pag. 31.
Si quis.... eam
Strigam, quod est masca, clamaverit. Cathwlphus in Epistola ad Carolum M. :
Maleficos, veneficos, tempestarios, Strigas, pythonissas, fures, etc.
Incantationes et sortilegos exquirere, Strigas et
fictos lupos credere..... Hæc...... mala opera sunt diaboli, apud Marten. tom. 9.
Ampl. Collect. col. 217.
Vedesti, disse, quel antica Strega ?
Vide Stria.Striga in turma, ubi equi distringuntur. Papias :
Striga , Castrense vocabulum est, intervallum turmarum significans, in quo equi
stringuntur : unde equi strigosi dicuntur corpore macilento. HincTrigaria septa, apud Victorem in 9. regione urbis Romæ.
Ager per Strigas et per scamna
divisus, etc.Genus vestis, in vett. Glossis apud Savaronem ad Sidonium. Glossæ Isidor.
Strigium, genus vestimenti. Striges, Hispanorum vestes, eidem Isidoro lib. 19. cap. 23. et Juvenali. Vide Stica 1.
Estrainte. Lit. remiss. ann. 1394. in Reg. 146. Chartoph. reg. ch. 323 :
La suppliante
prist.... la moitié d'une garnison d'une piece de robe garnie de toile, et en fist unes
Estrainttes à son mary. Aliæ ejusd. ann. ibid. ch. 394 : En la chambre le
suppliant print unes Estraintes à homme. f. Interius subligaculum, vulgo
STRIGA[CASTRAVol. 1. p. 381.]
(στρίγλα). A witch; a sorceress. The word is derived from strix (στρίξ), “a screech-owl,” a creature believed by the ancients to suck the blood of young children (Plaut. Pseud. iii. 2, 31; Pliny H. N. xi. 39, 95). There are many passages in classical literature that show the belief in witches to have been widespread. The most famous of ancient witch-stories are those in Petronius 63, where night-hags carry off a young boy and leave a manikin in his place; and in the Metamorphoses of Apuleins (bk. i. ad init.), where is an extremely gruesome tale, of considerable length, put into the mouth of a commercial traveller whose friend Socrates had been bled to death by witches. Horace (Sat. i. 8) relates the incantations of a number of sorceresses who dig up the bones of the dead in the cemetery on the Esquiline, and recall by their weird rites the famous scene in Macbeth. In the Fifth Epode is a still longer and very dramatic picture of witches burying a boy alive, so as to use his heart and liver in the preparation of magic potions. Cf. also Tibullus, i. 5; Ovid, Fast. vi. 133 foll.; and Fest. p. 314 Müll. The word venefica (γυνὴ φαρμακίς) is also used of a witch; saga (q. v.) means a fortune-teller, not necessarily malignant.