strigosus
strigosus, lean, lank, thin, meagre
Could not find strigosum in Logeion dictionaries.
strigosum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of strigosus
strĭgōsus, a, um, adj. [stringo], lean, lank, thin, meagre (mostly poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: equum nimis strigosum et male habitum, sed equitem ejus uberrimum et habitissimum viderunt, Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 20, 11, and ap. Non. 168, 26: canis (opp. obesus), Col. 7, 12, 8: hic strigosus bovinatorque, Lucil. ap. Gell. 11, 7, 10.—Comp.: equi, Liv. 27, 47: hinno strigosior, Maecen. ap. Suet. Vit. Hor. —Sup.: (capella) strigosissimi corporis, Col. 7, 6, 9.—*
- II Trop., of an orator, meagre, dry, tasteless, Cic. Brut. 16, 64.
strigōsus, a, um (1. striga), schmächtig, mager, dürr (Ggstz. obesus), v. Pers., canis, Colum.: equus nimis st., Masur. Sabin. fr.: equi strigosiores, Liv.: (ut capra) largi sit uberis et non strigosissimi corporis, Colum. – bildl., strigosior, v. Redner, Cic. Brut. 64.
intervallum turmarum ‥ in quo equi stringuntur. unde etiam ~i dicuntur corpore macilento
est ‥ ~um genus [canum ], in quo alii majores sunt, alii minores; alii pilo sessili, alii hirto
strĭgōsus, a, um, efflanqué, maigre : Col. Rust. 7, 12, 8 ; equi strigosiores Liv. 27, 47, 1, chevaux plus maigres ; capella strigosissimi corporis Col. Rust. 7, 6, 9, chèvre au corps tout efflanqué || [fig.] Cic. Br. 64.
➳ stricosus Lucil. Sat. 417.
(strigōsus)
adj.
- STRAG-, lean, lank, thin, meagre.—Only comp: strigosiores equi, i. e. worn out, L.—Fig., of an orator: strigosior, too meagre.