structilis
Could not find structiles in Logeion dictionaries.
structiles feminine vocative plural, masculine accusative plural, feminine nominative plural, masculine vocative plural, feminine accusative plural, masculine nominative plural of structilis
structĭlis, e, adj. [struo],
- of or belonging to building; that is built or constructed; that is designed or used for building (post-Aug.): canales, walled, Vitr. 8, 7; so, cloacae, id. 5, 9 med.: columnae, Dig. 8, 5, 8: bases, ib. 50, 16, 245: opus, ib. 50, 16, 241: gemellar, Col. 12, 52, 10: caementum, building-cement, i.e. that is used in building, Mart. 9, 76, 1.
strūctilis, e (struo), I) aus mehreren Stücken zusammengefügt, gemauert, canalis, Vitr.: gemellar, Colum.: str. saepes, Ggstz. viva, Colum.: bases, columnae, ICt.: opus, ICt. u. Inscr. – II) zum Zusammenfügen od. zum Mauern dienlich, caementum, Mart. 9, 71, 1: lapis, Ulp. dig. 8, 5, 6. § 5.
hic Christus, templumque suum vitale, serenum, sensificum, / vivis, perspicuis, eternis structile saxis absque chao
struo ‥ inde ‥ hic et hec ~is et hoc ~e
strūctĭlis, e (struo), ¶ 1 qui sert à la construction : Mart. 9, 76, 1 ; Ulp. Dig. 8, 5, 6, 5 ¶ 2 construit, bâti : Vitr. Arch. 8, 7 ; 5, 7 ; Col. Rust. 12, 52, 10.
- 1. gebruikt voor de bouw, bouw- [caementum];
- 2. van beton gemaakt.