sturma
Nunquam nisi (Advocatus) de
aliqua justitia ibi facienda, vel de Sturma, sive burma, nisi evocatus pro hoc ipso
fuerit. Rursum occurrit in Charta Henrici itidem Leodiens. Episc. ann. 1081.
ibid. col. 1175. Litteræ Angeli Pechinolii ad Innocent. VIII. PP. ann. 1489. apud Illustr.
Fontanin. in Antiquit. Hortæ pag. 476 : Præmissa celeriter parte copiarum, ipsam
civitatem Viennensem, in quam hostes ipsi jam impetum fecerant, primum ab ipso impetu,
quem Sturmam vocant, et tandem a tota obsidione liberavit. Epist. Joannis
Corvini ad Ladislaum in Chron. Mellic. pag. 446 : Ipse Imperator Turcorum post
horam vesperarum feria quarta incipiens circa ipsum castrum pugnam manualem, vulgo
Sturmam incepit, in tantum ut per totam noctem et feria quinta usque ad horam prandii
duraverit.Et fuit ibi unum Sturmum et veniendo Reginus Potestas condemnavit eos in
d. lib. Rexanorum. Annal. vett. Mutin. ad ann. 1245. apud eumd. tom.
11. col. 62 : Et sequenti die fecerunt etiam magnum Sturmum, scilicet illi de
Rubertis et illi de Sesso.Hoc anno etiam multæ seditiones fuerunt in civitate, et undique Sturmi et prælia
multa. Annal. vett. Mutin. tom. 11. col. 74 : In vigilia S. Leonardi
incepti fuerunt Sturmi et rumores in civitate Mutinæ,... qui Sturmi duraverunt usque ad
horam Completorii. Chr. Domin. de Gravina tom. 12. col. 617 : Pulsante
campana ad Sturmum, universus populus ad domos concurrit Angeli supradicti, quid esset
exinde faciendum. Et col. 620 : Campanam pulsari mandarunt ad
Sturmum. Statuta Astens. collat. 11. cap. 35. fol. 30 : Si quis major annis
15. in civitate vel in burgis ad Sturmum, vel alio loco extra Sturmum malo animo de
arcu, vel balista..... projecerit, etc.