suasum

suāsum, i, v. suadeo fin.

suasum colos appellatur, qui fit ex stillicidio fumoso in vestimento albo. Plautus (Truc. 2, 2, 16):

• quia tibi suaso infecisti, propudiosa, pallulam: quidam autem legunt in suaso (or insuaso). Nec desunt, qui dicant, omnem colorem, qui fiat inficiendo, suasum vocari, etc., Fest. p. 302 Müll.; cf. Paul. ex Fest. s. v. insuasum, p. 111; cf. Salmas. Exerc. Plin. p. 245, 2 c.