subcoqus Save Du Cange SUBCOQUS, Coquus secundarius, in Chartul. eccl. Carnot. ann. circ. 300. Locus est supra in Bougia 2. Vide Subcochus. Quatuor famulos, quorum unus sit subcoquus seu Cugastro. (Cart. Magalon. Rev. soc. Sav. 1873, p. 416.)