subiugo
Could not find subiugatum in Logeion dictionaries.
subiugatum supine, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of subiugo
subjŭgo, āvi, ātum, 1, v. a. [sub-iugum] (post-class.)
- To bring under the yoke: decus publicum, Arn. 4, p. 129: exercitum, Eutr. 4, 17.—
- II In gen., to subject, subjugate: ORBEM TERRAE ROMANO NOMINI, Inscr. Grut. 281, 2: hostes, Claud. VI. Cons. Hon. 249: provinciam, Ps.-Ascon. ad Cic. Verr. 1, 21: multi periculo subjugati sunt, Lact. Mort. Pers. 34.—With dat.: aliquem poenae, Dig. 4, 8, 43: aliquem personali muneri, ib. 50 4, 18, § 9: ingratum populum legi, Lact. 4, 10, 10: totum hominem alienae dicioni, id. 3, 8, 19: gentes servituti, id. 7, 24, 4.
subiugo, āvī, ātum, āre, I) unters Joch schicken, Arnob. 4, 4: Romanos exercitus, Eutr. 4, 17. – II) bildl., unterjochen, unterwerfen, hostes, Claud.: provinciam, Ascon.: populum legi, Lact.: sub alienis potestatibus subiugati, Firm. math.: captae urbes et subiugatae nationes, Iul. Val.
See: subjugare