suffio
suffio, to fumigate, perfume, scent
Could not find suffitum in Logeion dictionaries.
suffitum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle neuter accusative singular of suffio
suffitum masculine accusative singular of suffitus
suf-fĭo (subf-), īvi or ĭi, ītum, 4, v. a. [ fio = θύω],
- to fumigate, perfume, scent (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic.; but cf. suffimentum; cf.: vaporo, fumigo): (testam) suffito sertā et schoeno et palmā, Cato R. R. 113, 1: thymo, Verg. G. 4, 241: bonis odoribus, Col. 12, 18, 3: locum, Prop. 4 (5), 8, 84: suffire et purgare domos, Plin. 25, 5, 21, § 49: tecta, id. 12, 17, 40, § 81: se taetris odoribus, Lucr. 4, 1175: oculos jocinore decocto, Plin. 28, 11, 47, § 171: urnā suffitā haurit aquam, Ov. F. 5, 676: apes, Col. 9, 14, 7: carnem recentem haedorum pilo, to burn for the purpose of fumigation, Plin. 28, 10, 42, § 154: rutam, id. 20, 13, 51, § 139: suffitum anisum, id. 20, 17, 73, § 187. —Poet.: ignibus aethereis terras suffire, i.e. to warm, Lucr. 2, 1098.
suffio, īvī u. iī, ītum, īre (sub u. *fio, īre, aus θύω, wie fervo von θέρω), I) intr. mit etwas räuchern, palmā, Cato: thymo, Verg. – II) tr.: A) räuchern, beräuchern, a) eig.: locum, Prop.: tecta, Plin.: sulfure lanam, schwefeln, Plin.: se odoribus, Lucr.: oculos iocinore, Plin.: so auch suffita urna, Ov. – b) poet. übtr., wärmen, omnes ignibus aetheriis terras feraces, Lucr. 2, 1098. – B) etwas räuchern, des Räucherns wegen anzünden, rutam, Plin.: carnem recentem, Plin.
See: suffire
suffĭō (13) (subf-), īvī ou ĭī, ītum, īre (cf. fumus ), tr., ¶ 1 a) fumiger, parfumer : thymo Virg. G. 4, 241 ; parfumer de thym, cf. Lucr. 4, 1175 ; Cato Agr. 113 ; urna suffita Ov. F. 5, 676, urne purifiée par une fumigation, cf. Plin. 12, 81 ; 25, 49 ; b) exposer à la fumée, fumer : Plin. 28, 154 ¶ 2 [poét.] échauffer : ignibus ætheriis terras suffire Lucr. 2, 1098, échauffer les terres des feux de lʼéther.
- 1. roken, beroken, uitzwavelen [tecta];
- 2. verwarmen [terras ignibus aetheriis].
suffiō —, ītus, īre
- sub+ * fio; FAV-, to fumigate, perfume, scent: (apīs) thymo, V.: urnā suffitā, O.