sufflatorium
sufflātōrĭum, i, n. [sufflo],
- the bellows, Vulg. Jer. 6, 29.
sublatorium,bloestbaelg
iij patellas ferri, iij ~ia(
duo ~ia, pret. iij d., sic vend.
sufflātōrĭum, ĭī, n. , soufflet [à souffler] : Vulg. Jer. 6, 29.
Soufflet à souffler.
Souffletiernuncupatur, in Stat. ann. 1350. tom. 2. Ordinat. reg. Franc. pag. 378. art. 238.
Mettre sa teste en un soufflet dicitur de Stolido, qui cum
loquitur, nihil præter ventum profert. Lit. remiss. ann. 1400. in Reg. 155. Chartoph. reg.
ch. 129 : Tay toy, tu n'yez pas digne de parler, mets ta teste en un
Soufflet.Soufflace, pro
Soufflet, Egregius in malam ictus, dixerunt. Lit. remiss. ann. 1396. in Reg. 151. ch. 195 :
Icellui Perrin lui alast donner une belle
Soufflace ou buffe. Aliæ ann. 1398. in Reg. 153. ch. 393 : Elles se sont
plaintes sans cause, se en auront chacune deux Soufflaces.Sed quia probandus erat velut in Sufflatorio,
etc.