superabilis
superabilis, that may be got over, to be surmounted
Could not find superabile in Logeion dictionaries.
superabile neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter vocative singular of superabilis
sŭpĕrābĭlis, e, adj. [supero], that may be got over or surmounted. *
- I Lit.: murus, Liv. 25, 23, 12.—
- II Trop., that may be overcome or subdued, conquerable, superable (very rare): non est per vim superabilis ulli, Ov. Tr. 5, 8, 27: invictos et nullis casibus superabiles Romanos praedicabant, Tac. A. 2, 25: an talis caecitas ac debilitas ope humanā superabiles forent, i.e. curable, id. H. 4, 81.
superābilis, e (supero), I) übersteigbar, murus vel mediocribus scalis superabilis, Liv. 25, 23, 12. – II) übtr., überwindlich, bezwingbar, non est per vim superabilis ulli, Ov.: nullis casibus superabiles Romani, Tac.: caecitas ope umanā superabilis, heilbar, Tac.
redundantiam ‥ eloquentiae saecularis et ipsam aeque violenti fluxu rapidam nec facile nisi perfectis quibusque doctoribus ~em
intellige voluntatem ‥ inseparabilem et nulla alia vi ~em fortitudinem habere
non impossibilitate, sed aliquando gravi, aliquando facile ~i difficultate
communem ac singularem humani generis hostem secreto superavit, superando debilitavit, ac suis debiliorem atque facile ~em reddidit et enervem
sŭpĕrābĭlis, (15) e (supero), ¶ 1 qui peut être franchi : Liv. 25, 23, 12 ¶ 2 [fig.] dont on peut triompher, quʼon peut surmonter : Tac. Ann. 2, 25 ; H. 4, 81.
superābilis e, adj.
- supero, that may be got over, to be surmounted: murus, L.—Fig., that may be overcome, superable: non est per vim superabilis ulli, O.: caecitas ope humanā, curable, Ta.