superiacio
superiacio, to cast over, throw upon
Frieze-Dennison Vergil
superiaciō, iēcī, iectus, 3, a.: to throw above or over; overcast, overtop, 11.625.
Could not find superiectae in Logeion dictionaries.
superiectae perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine genitive singular of superiacio
sŭper-jăcĭo, jēci, jectum (superjactus, Sall. Fragm. ap. Non 503, 33; Tac. H. 5, 6), 3, v. a.
- To cast or throw over or upon (mostly post-Aug.; not in Cic. or Caes.).
- A Lit.: membra superjectā cum tua veste fovet, Ov. H. 16, 222: semina de tabulato, Col. 2, 17, 2: folia, id. 2, 1, 6: aggerem, Suet. Calig. 19: se rogo, Val. Max. 1, 8, 10; 6, 6, 1 fin.: ut ille ardentibus tectis superjaceretur, id. 3, 2, ext. 7: et superjecto pavidae natarunt Aequore damae, i. e. spread over the earth, overwhelming, Hor. C. 1, 2, 11: Phrygia Troadi superjecta, situated above Troas, Plin. 5, 32, 41, § 145.—*
- B Trop., to overdo, exaggerate: superjecere quidam augendo fidem, Liv. 10, 30, 4: beneficia ( = superare), Sen. Ben. 3, 32 fin.; cf. id. ib. 7, 9, 4.—
- II To overtop with any thing (very rare): pontus scopulos superjacit unda, Verg. A. 11, 625: arbores tantae proceritatis, ut sagittis superjaci nequeant, Plin. 7, 2, 2, § 21.
super-iacio, iēcī, iectum (iactum), ere, I) oben darüber-, daraufwerfen, folia, Colum.: aggerem terrenum, Suet.: tabulata, Veget. mil. membra superiecta cum tua veste fovet, Ov.: se rogo, Val. Max.: aequor superiectum, die ausgetretene, Hor.: euri atque austri (al. Africi) superiactis flactibus, Sall. fr. – II) mit einem Geschosse u. dgl. überwerfen, über etwas hinauswerfen, arbores tantae proceritatis, ut sagittis superiaci nequeant, Plin.: scopulos superiacit undā pontus, Verg. – III) hinausschreiten über usw., überschreiten, 1) eig.: Alpes, Sen. nat. qu. 3. praef. § 6: im Bilde, quotiens ex his, quae agis et scribis intellego, quam te ipse (nam turbam olim reliqueras) superieceris, über dich hinausschreitest, Sen. ep. 34, 1. – 2) übtr.: a) etw. überschreiten, fidem augendo, durch Vergrößerung die Grenzen der Glaubwürdigkeit überschreiten = übertreiben, Liv. 10, 30, 4. – b) etw, od. jmd. übertreffen, beneficia parentum snorum, Sen. de ben. 3, 32, 6: non satis maliebris insania viros superiecerat, Sen. de ben. 7, 9, 4. – ➳ Partiz. auch superiactus, a, um, Sall. hist. fr. 2, 83 (81). Plin. 11, 270. Tac. hist. 3, 29 u. 5, 6.
- 1. gooien of werpen op, over (op, over: dat.) [aggerem; vestem; folia]; ➤ aequor superiectum water dat alles overstroomd heeft;
- 2. (poët.; postklass.) overspoelen, bedekken [scopulos undā];
- 3. (postklass.) gaan over (m. acc.) [Alpes];
- 4. (metaf.) overschrijden; ➤ superiecere quidam augendo fidem verloren hun geloofwaardigheid door te overdrijven;
- 5. (Sen.) overtreffen [beneficia parentum].
super-iaciō iēcī, iectus, ere,
- to cast over, throw upon: Membra superiectā veste fovet, O.: superiecto natare Aequore, i. e. overflowing, H.—To overtop, surmount: pontus scopulos superiacit undā, V.—Fig., to overwhelm, exceed, outdo: augendo fidem, by exaggeration, L.: tantum paternas laudes, ut, etc., L.