supergressio
super-gressio, ōnis, f. (supergredior), die Überschreitung, bildl., summarum, Boëth. inst. arithm. 1, 29.
apostolus [] prohibens Thessalonicensibus fratrum ~onem I Thess. iv 6
superbia ideo vocatur, quia supra quam debeat graditur. superbia namque ~o dicitur
sŭpergressĭō, ōnis, f. , excédent : Boet. Arithm. 1, 29.