supersellium
sŭpersellĭum, i, n.,
- a shabrack: quod sellam tegebat, Vita Caes. 2, 2, 20.
cum equitant, decentibus sellis utantur, ac frenis ac ~iis
unum viridum [sic ] supersilium Anglice vocatuma grene carpett
sŭpersellium, ĭī, n. (supersella), housse : Vita Cæs. 2, 2, 20.
Sed regressa ab eo ad sellam ipsius
appropinquare se permitti rogavit, quæ de Supersellio, qui sella tegebatur, locum
debilitate fideliter tangens, statim pristinam sanitatem recepit. Vett. Schedæ
apud Mabillonium : Antemanicias paria 1. Supersellio vellono 1. etc.
Constitutiones Synodales Episcopi anonymi ann. 1237. in Conciliis Anglic. tom. 2 :
Et cum equitant (Monachi) decentibus sellis utantur, ac frænis, ac
Superselliis. Vide Bancus.Surselle, eadem notione, in Lit. remiss. ann. 1393. ex Reg. 145. Chartoph. reg. ch. 261 :
Icellui
Estienne print et embla une vielle Surselle, qui povoit valoir quatre solz
Parisis.