supino
supino, to bend backwards, lay back, throw over
Could not find supinatumque in Logeion dictionaries.
supinatumque neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of supino
sŭpīno, āvi, ātum, 1, v. a. [supinus],
- to bend or lay backwards, to place, put, or throw a person or thing on the back (poet. and in post-Aug. prose): manus modice supinata, Quint. 11, 3, 100; 11, 3, 119: supinata testudo, Sen. Ep. 121, 9: miles supinatus humi, Ap. Met. 9, 40, 11; 8, 21, 16; aliquem in terga, Stat. Th. 6, 789: equi equitem supinant, id. ib. 8, 394: corpora prona supinat (regina), id. ib. 12, 290: currum temone erecto, id. ib. 3, 414: ante supinatas Aquiloni ostendere glebas, turned over, ploughed up, Verg. G. 2, 261: Parnason tauris, Stat. Th. 7, 347: nasum nidore supinor, I turn up my nose, Hor. S. 2, 7, 38: supinari, to lie along, extend, Stat. Th. 12, 243: arcus supinatus, bent, Manil. 2, 852 (but in Sen. Ben. 2, 13, 2, the correct read. is resupinet).
supīno, āvī, ātum, āre (supinus), rückwärts beugen, -legen, arcus supinatus, Manil.: modice supinata manus, Quint.: nasum nidore supinor, ich ziehe durch den G. die N. in die Höhe, ich schnüffele nach dem G., Hor.: in terga supinat, Stat.: u. so supinata testudo, auf den Rücken gelegt, auf dem Rücken liegend, Sen. – poet, glaebas, umkehren (mit der Hacke), Verg. georg. 2, 261: Parnasson tauris, umpflügen, Stat. Theb. 7, 347. – iamque supinantur fessis Penthei devexa iugi, strecken sich, Stat. Theb. 12, 243.
See: supinare
sŭpīnō, (15) āvī, ātum, āre (supinus), tr., renverser sur le dos, renverser en arrière : aliquem in terga Stat. Th. 6, 789, renverser qqn sur le dos ; supinata testudo Sen. Ep. 121, 9, tortue couchée sur le dos || manus supinata Quint. 11, 3, 100, main renversée || retourner [la terre] : Virg. G. 2, 261 || [poét.] nasum nidore supinor Hor. S. 2, 7, 38, je lève mon nez en lʼair à cause de lʼodeur, lʼodeur me fait lever le nez en lʼair.
supīnō —, ātus, āre
- supinus, to bend backwards, lay back, throw over: supinatae glaebae, i. e. turned up by the plough, V.: nasum nidore supinor, turn up my nose, H.