supparare
supparant [sic ], suppleant
Supparant, supplent, in Gloss. Isid. Gloss. Lat. Græc. :
Ne exuvias alieni capitis forsan immundi, forsan
nocentis et gehennæ destinati, sancto et Christiano capiti Suparetis. Idem adv.
Valent. cap. 4 : Quantum lupæ feminæ formam quotidie Supparare solemne est.
Adde cap. 14. et lib. de Anima cap. 25.