suppedaneum
sup-pĕdānĕum (subp-), i, n. [pedaneus],
- a footstool (eccl. Lat.): pedum, Lact. 4, 12, 17 (from Psa. 109, 1, where Vulg. has scabellum).
Scamnum quod altioribus lectulis apponitur, seu
scabellum, quod parvulis lectulis apponitur. Idem dicitur Suppedaneus, et hypodeon a
Græcis. Legendum hypopodion.
Quoad usque ponam inimicos
tuos Suppedaneum pedum tuorum. Ubi Psal. 109. 2. respicit.Suppedaneum dicitur Scabellum : quod dicunt Græci
ὑποπόδιον , Latini Scabellum, et alii dixerunt
Suppedaneum. Scabellum Suppedaneum, Gregorio M. lib. 1. Dialog. cap. 2. et Paulo
Diacono lib. 2. de Gest. Longob. cap. 28. Liberatus Diacon. cap. 12 : Surgens
Dioscorus, et stans in Suppedaneo sedis suæ, dicebat Consilio, etc. Vita S.
Adalberti Episcopi Pragensis apud Surium : Suppedaneum reddas, quisquis es, qui
tanta audes. Supra Scabellum dixit. Liber Ordinis S. Victoris
Parisiensis MS. cap. 37 : Lecti de dormitorio ita sint demissi, ut nullus unquam
ante lectum Suppedaneum habeat. Statuta Ordinis de Sempringham : In
dormitorio non sedeant, exceptis intervallis,.... et quando se calciant et discalciant,
vel quando mutant tunicas : et tunc in lectis suis vel in subpedaneis, exuentes et
induentes se, honeste et caute faciant, ne nudi appareant. Helgaudus in Roberto
Rege Franc. : Inter colloquium unumquemque aspiciens, vidit quendam eorum mole
carnis gravatum, pedes suos dependere ab alto. Pietate ductus, a longe quærens
Suppedaneum reperit unum,..... et sub pedibus ejus ponere non est dedignatus.
Hugo Flaviniac. pag. 163 : Surgens namque a latere Principis, et Suppedaneum suum
ipse ferens, Abbatem suum
petiit, et posito ad pedes ejus Suppedaneo, in eo ipse resedit,
etc. Vide Meursium in Stapha, accipitur in Gestis Consulum Andegav. cap. 3. n. 5.