surcotium
Surcot, forte quod
Cotisadderetur, vel super indueretur. Catholicum Armoricum :
Sourcot, Gall. Robe à
femme, superhumerale, item superlectile.
Il me vint deux femmes qui portoient Seurcos plus
longs qu'elles n'estoient environ une aulne, et falloit qu'elles portassent en leurs
bras ce qui étoit bas, ou il trainnast à terre, et avoient aussi poingnés en leurs
Seurcos pendans aus coudes et leurs tetins troussés en
hault.Statuimus inhibendo ne aliquis Monachorum Surcotiis, caligis coloratis, calceis
nodatis, cingulis irregularibus, aut massubiis sericis utatur. Perperam
Surgotumscribitur in Annalibus Colmariensibus ann. 1298 :
Fecerat hoc
anno ante festum S. Michaëlis Milites, quos omnes vestivit ad minus triplici vestimento,
scilicet tunica pretiosa, Surgotum.... nobili vario, suchornam cum vario
pretioso. Vide Supertotus.Præcipimus districte, ut abbates et monachi, abbatissæ et moniales, nec
mantella, nec Surchotos portent de cætero.Volumus
insuper quod liceat eisdem militibus habere ultra prædicta tria guarnimenta, Syrcotum
unum sine manicis, cum quo comedant et morentur in domibus, quandiu ibi steterint : sed
eo extra domos aliquatenus non utantur sub pœna amissionis ejusdem Syrcoti.Seurcotet
Seurcors. Lit. remiss. ann. 1380. in Reg. 118. Chartoph. reg. ch. 233 :
Un
surcot lonc de mabre fourré de gros ver, un Seurcot mabre fourré de gros ver, à manches
fourrées de leasses. Phil. Mouskesin Carolo M. :
A tousjors en ivier si ot
A mances un nouviel Surcot,
Fourré de vair et de goupis,
Pour garder son cors et son pis.
Vitæ Patrum MSS. ubi de vestibus mulierum :
Lor Seurcors at lor cortes botes,
Et font faire les longes cotes,
Ou a sept aunes et demie.
Cercus, eadem acceptione, in Lit. remiss. ann. 1367. ex Reg. 99. ch. 45 :
Le
suppliant prinst en l'hostel de Agnes une pele, un viez Cercus, etc.