suspectus
suspectus, subject to suspicion, mistrusted, suspected
suspectus2, a looking up, gazing upwards
Frieze-Dennison Vergil
suspectus , ūs, m.: a looking up; upward views; distance upward, height, 6.579; elevation, 9.530. (suspiciō)
suspectus , a, um: suspected, conjectured, guessed at; in suspicion, suspicious, mistrusted, 2.36; causing suspicion, fear, apprehension; distrusted, 3.550. (suspiciō)
Could not find suspectiorque in Logeion dictionaries.
suspectiorque masculine nominative singular comparative, feminine nominative singular comparative, masculine vocative singular comparative, feminine vocative singular comparative of suspectus
suspectus, a, um, Part. of 1. suspicio.
suspectus, ūs, m. [1. suspicio], a looking up or upwards (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: color nigricans aspectu idemque suspectu refulgens, Plin. 9, 38, 62, § 135: in suspectu esse, id. 37, 9, 40, § 123; 21, 8, 22, § 45.—
- B Poet., transf., a height: Tartarus ipse Bis patet in praeceps tantum ... Quantus ad aetherium caeli suspectus Olympum, Verg. A. 6, 579: turris erat vasto suspectu, id. ib. 9, 530.—
- II Trop., high regard or esteem, respect: honorum, Ov. F. 5, 31: nimius sui suspectus, Sen. Ben. 2, 26: facta ejus dictaque quanto meruit suspectu celebramus, id. Cons. ad Marc. 5, 2.—Plur., Vitr. 7 praef. fin.
1. suspectus, a, um, PAdi. (v. 1. suspicio), I) beargwöhnt, verdächtig, Verdacht erregend, suspectus regi et ipse eum suspiciens novas res cupere, Sall.: meis civibus suspectus, Cic.: nec metues suspecta Cyrum, Hor.: medicina pluribus suspecta, Cic.: locus, Plin. ep.: bellum, vermuteter, Liv. (s. Fabri Liv. 24, 40, 1): eo suspectior, Cic.: suspectissimum quemque sibi haud cunctanter oppressit, Suet. – alqm od. alqd suspectum habere, für verdächtig halten, in Verdacht haben, Caes., Sall. u.a. – m. Abl. wodurch? suspectus societate consilii, Vell. 2, 53, 3: contumaciā suspectus, Curt. 8, 6 (20), 1. – mit de u. Abl., cum filius iamiam patri suspectus esset de noverca, Cic. de off. 3, 94: si provincia de morbis aestate suspecta est, Pallad. 1, 16. – m. super u. Abl., ne super tali scelere suspectum se haberet, Sall. Iug. 71, 5. – mit propter u. Akk., quod propter novitatem posset esse suspectum, Curt. 3, 5 (13), 16. – m. ad u. Akk., ut vilior ob ea regi et suspectior ad omnia fieret, Liv. 35, 14, 4. – m. in u. Akk., Etruria omnis cum Lepido suspecta in tumultum erat, Sall. hist. fr. 1, 45 (48): ne suspectus haberetur in amorem eius, Porphyr. Hor. carm. 2, 4, 21. – m. in. u. Abl., in parricidio, Val. Max. 5, 9, 3: suspectus in eadem Poppaea, Tac. hist. 1, 13: suspectus in eā (filiā), Suet. gr. 16: suspectus et in morte matris fuit, Suet. Vit. 14, 5. – m. Genet., suspectus cupiditatis imperii, Liv. 24, 9, 10 (wo Wölfflin cupiditate lesen will): falso incesti suspecta, Aur. Vict. de vir. ill. 46, 2: dominationis suspecti, ibid. 84, 4: suspectus nimiae spei, Tac. ann. 3, 29: capitalium criminum, ibid. 3, 60: aemulationis, ibid. 13, 9: proditionis, Iustin. 5, 9, 12: ob ea non quidem sceleris, sed contumaciae tamen esse suspectum, Curt. 6, 8 (29), 3. – mit Infin., suspectus consilia eius fovisse, Tac. hist. 1, 46: suspectus bellum malle, ibid. 4, 34: suspectus res novas voluisse, Curt. 9, 10 (41), 21. – II) aktiv = argwöhnend, argwöhnisch, mißtrauisch, Tert. apol. 21 u. de cult. fem. 2, 4 extr.: verb. timidi et suspecti, Cato dist. 4, 44: m. folg. Acc. pers. = jmd. beargwöhnend, gegen jmd. mißtrauisch, Spart. Sev. 15, 5. – Compar. m. de u. Abl., suspectior de obscuris, Amm. 16, 12, 27. – ➳ Amm. 29, 4, 5 Gardth. suspicati; Apul. met. 9, 21 Hildebr. u. Eyssenh. suspectis.
2. suspectus, ūs, m. (1. suspicio), I) das Aufwärtssehen, Hinaufschauen, der Aufblick, a) eig.: aetherium ad Olympum, Verg.: in caelum, Min. Fel.: color nigricans aspectu, idemque suspectu refulgens, wenn man an ihr hinaufsieht, Plin. – b) meton., die Höhe, turris vasto suspectu, Verg. Aen. 9, 530. – II) übtr., die Verehrung, Bewunderung, Vitr., Ov. u. Sen.
dicunt quod idem Robertus per ~um inprisonavit Rogerum H.
G. cooperator est in ~u de morte ejus
domus ‥ burgata fuit ‥ et investigatum fuit ‥ sed neminem habent in ~u
1 suspectus, (9) a, um, ¶ 1 part. de suspicio ¶ 2 adjt , a) suspect, soupçonné : quo quis versutior et callidior est, hoc invisior et suspectior Cic. Off. 2, 34, plus on est roué et habile, plus on est odieux et suspect ; alicui Cic. Cat. 1, 17, suspect à qqn, cf. Cic. Tusc. 3, 1 ; Phil. 10, 15 || alicui nomine neglegentiæ Cic. Fam. 2, 1, 1, suspect à qqn du chef de négligence ; de aliqua re Cic. Off. 3, 94 ; aliqua re Curt. 8, 6, 1 ; super aliqua re Sall. J. 71, 5 ; propter aliquid Curt. 3, 5, 16 ; ad aliquid Liv. 35, 14, 4 ; in aliqua re Tac. H. 1, 13 ; Suet. Vitell. 16 ; alicujus rei Liv. 24, 9, 10 ; Curt. 6, 8, 3 ; Tac. Ann. 3, 29, suspect au sujet de qqch., à cause de qqch., relativement à qqch., de qqch. ; [avec inf.] suspectus fovisse Tac. H. 1, 46, suspect dʼavoir favorisé, cf. Tac. H. 4, 34 ; Curt. 9, 10, 21 ; b) soupçonnant, qui suspecte : Tert. Apol. 21 ; Apul. M. 9, 20.
➳ -tissimus Suet. Tit. 6.
2 suspectŭs, (13) ūs, m. (suspicio), ¶ 1 action de regarder en haut, vue de bas en haut : Virg. En. 6, 579 || hauteur : Virg. En. 9, 530 ¶ 2 estime, admiration : Sen. Ben. 2, 26, 1 ; Marc. 5, 2 ; Ov. F. 5, 31.
- 1. het omhoogkijken [ad Olympum; in caelum]; meton. hoogte [turris];
- 2. (metaf.) bewondering [honorum].
- 1. argwaan wekkend, verdacht, zich verdacht makend [nomen; legatus; bellum vermoed; (bij: dat.) regi; civibus; (wegens, van: de; super m. abl.; gen.; postklass.: in m. abl.; m. inf.) de noverca; super tali scelere; cupiditatis imperii; in morte matris]; ➤ alqm of alqd -um habere verdenken;
- 2. (pre- en postklass.) argwanend, achterdochtig, op zijn hoede.
Non est ita ut tu
suspicaris ; nam inventio thesauri tollet tibi hujusmodi Suspectum.Souspete, eodem sensu, in Stat. ann. 1630. tom. 7. Ordinat. reg. Franc. pag. 254. art. 9 :
Les
bouchiers d'Angiers si ont de coustume, que se il y a nul qui ait beste
souspeçonnée de morine, et nul des autres bouchiers li ait fait assavoir que il a
Souspete de ce, etc.Quid gestis
aut Suspecto, aut non desideranti placere ? Utitur etiam lib. 1. ad Uxorem cap.
1.suspectus (1) adj.with comp.
- P. of 1 suspicio, subject to suspicion, mistrusted, suspected: suspectum cupiditatis imperii consulem habere, L.: sceleris, Cu.: Non clam me est, tibi esse suspectum, T.: de novercā: ut regi suspectior ad omnia fieret, L.: super tali scelere, S.: suspectus res novas voluisse, Cu.: bellum malle, Ta.: (in tyrannorum vitā) omnia semper suspecta: in suspecto loco, i. e. critical, L.: lacus Ambiguis suspectus aquis, O.: quod propter novitatem posset esse suspectum, Cu.: animi medicina pluribus suspecta: Non dare, suspectum, O.
suspectus (2) ūs, m
- 1 suspicio, a looking up, gazing upwards: Quantus ad aetherium caeli suspectus Olympum, i. e. height, V.: Turris vasto suspectu, V.—Fig., high regard, esteem, respect: honorum, O.