suspicax
suspicax, distrustful, suspicious
Could not find suspicaci in Logeion dictionaries.
suspicaci masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular, feminine ablative singular, neuter ablative singular of suspicax
suspĭcax, ācis, adj. [suspicor], apt to suspect, distrustful, suspicious.
- I Lit. (very rare): populus suspicax ob eamque rem mobilis, Nep. Timoth. 3, 5: frater, Liv. 40, 14: animus alicujus, Tac. A. 1, 13.—
- II Transf., that excites mistrust, suspicious: silentium, Tac. A. 3, 11 fin.; Sen. Ira, 2, 29, 2 (dub.; bracketed by Haase).
suspicāx, ācis (suspicor), I) argwöhnisch, Nep. u.a.: in rumore suspicax, Ps. Quint. decl.: silentium, Tac. ann. 3, 11: Compar., ut per haec suspicacioribus fidem facias, schwereren Verdacht bestätigt, Apul. apol. 98.
~ax, de quo potest haberi suspicatio, vel qui est suspiciosus
suspĭcāx, (14) ācis (suspicor), soupçonneux, défiant : Nep. Timoth. 3, 5 ; Liv. 40, 14, 5 || où perce le soupçon : Tac. Ann. 3, 11.
suspicāx ācis, adj.
- suspicor, distrustful, suspicious: populus, N.: frater, L.