synanche
synanchē, ēs, f., = συνάγχη,
- an inflammation of the throat, a sore-throat, quinsy, Gell. 11, 9, 1; Cael. Aur. Acut. 3, 3; Veg. Vet. 1, 38, 3; cf. Cels. 4, 4, 1.
synanchē, ēs, Akk. ēn, f. (συνάγχη), die Entzündung der inneren Muskeln des Schlundes, die Bräune, Veget. u. Cael. Aur.: synanchen pati, Gell.
Demostenes ‥ legitur ‥ se dixisse pati reumaticam passionem ‥ sc. xenaxen [] et contra †molestos [ : synanchen Aul. Gell. XI 9 ] loqui non posse : Milesios Aul. Gell. XI 9
non xinaxen [] Demostenes patitur, sed †achitexem [ : synanchen Aul. Gell. XI 9 ] i. cupiditatem : argyranchen Aul. Gell. XI 9
sўnanchē, ēs, f. (συνάγχη), angine [maladie] : Gell. 11, 9, 1.