syntecticus
syntēctĭcus, a, um, adj., = συντηκτικός,
- ill of consumption, consumptive, syntectic, Plin. 22, 23, 49, § 105; 28, 8, 24, § 88; 28, 9, 33, § 125; Veg. 1, 38.
syntēcticus, a, um (syntexis), an der Auszehrung leidend, Plin. 22, 105 u.a.: v. Tieren, Veget. mul. 2, 10, 4.
de puero ~o. ‥ qui ‥ minus habens carnositatis in toto corpore quam validus aliquis in uno digitorum suorum
non attendentes sintheticum non digerere ex vitio epatis et numquam tunc sintheticum pervenire ad ydropisim
syntectĭcus, a, um (συντεκτικός), de consomption : Plin. 22, 105 ; 28, 88.