tabulamentum
tăbŭlāmentum, i, n. [tabula],
- a boarding, flooring, Front. Strat. 1, 7; Inscr. Murat. 587, 1.
tabulāmentum, ī, n. (tabula), die Täfelung, das Tafelwerk, Frontin. strat. 1, 7, 1. Corp. inscr. Lat. 1, 603.
pro dc pedibus de petris de Insula pro tablamento
item deest totum ~um dictarum domorum [sc. capelle et domus speculatoris in turre castelli ] circa stillicidia
tabelamentum ejusdem turris innovari facias
pro ij petris marmoreis, videlicet una ad tablementum lavorii cum columpnis
in ij hominibus discoperientibus vetus tabliamentum porte ‥ item in vadiis plumbatorum componencium tabliamentum
~um in pignone est ruptum
pictoribus operantibus ibidem tam super ~um quam super primationem fin[i ]s orientalis capelle regis
unum velum de novo factum pendens ante tablamentum
tabliamentum pro uno altari cum custodiis de una secta brudatis
unum ~um de alba camaca de armis Nicholai Copsi
unum vestimentum parvum de serico cum tablementis, frontellis, et duabus towellis
tăbŭlāmentum, ī, n. (tabula), plancher : Frontin. Strat. 1, 7, 1.
Pié-d'estal, olim
Entablement. Inventarium Ecclesiæ Noviom. MS. ann. 1419 :
Item quædam tabula argentea deaurata, sedens super
Tabulamentum esmaillatum, in qua tabula sunt plures reliquiæ, clauditurque et
aperitur. Inventar. S. Capellæ Paris. ann. 1376. ex Bibl. Reg. : Item caput
S. Symeonis argenti deaurati in factione hominis antiqui, situatum desuper unum
Entablement Gallice. Vide supra Tabula 14.Τοὺς
δρυφάκτους, τὰ νῦν ταυλώματα καλούμενα. Idem ad Vespas : Τὰ ταυλώματα τοῦ δικαστηρίου. Ταύλωτον, seu Tabularium, eadem notione dici observat Suidas, in