tantillus
tantillus, so little, so small
tantillus, a, um, adj. dim. [tantulus],
- so little, so small; in neutr. subst., so little a thing, such a little thing (mostly anteclass.; not in Cic.).
- A With correl.-clause: febrem tantillam esse, ut, etc., Cels. 2, 8: tantillum loci, ubi catellus cubet, id mihi sat est loci, Plaut. Stich. 4, 2, 40 (618): si hercle tantillum peccassis, etc., id. Rud. 4, 4, 106 (1150).—
- B Absol.: quem ego modo puerum tantillum in manibus gestavi meis, * Ter. Ad. 563: monstrum mulieris! tantilla tanta verba funditat, Plaut. Poen. 1, 2, 61 (270): donum, id. Truc. 2, 7, 59 (609).—
- II Subst.: tan-tillum, i, n., so little, such a trifle: hoccine mihi ob labores tantos tantillum dari? Plaut. Truc. 2, 6, 56 (537): haud tantillo minus, id. Most. 2, 1, 47 (394).
tantillus, a, um (tantus) = tantulus, so klein, Komik. u. Spät. (aber Cels. 2, 8. p. 45, 15 Daremberg tantulum). – subst., tantillum, ī, n., so wenig, Plaut. u. Catull.
et nos licet ~i ‥ verbum Dei seminamus
siquidem pauper insipiens, cum obolum acquirit ‥ dicit: “ad quid illud ~um servarem?”
tantum in tempore ~o profecerit
si ‥ ~o non pepercisses vado
ego, inquam, ~us tante rei quid conferam?
interea tamen, Aethelwulfo rege ultra mare ~o tempore immorante, quedam infamia ‥ orta est
pauco supervixit tempore sed tamen illud ~um gloriose
~um sibi quod erat itineris vix ‥ peragebat
dicebat autem id ~um quod habebat non posse sibi sufficere ut quinquaginta milibus stipendia donaret
multiplicitas occupationum quibus id ~um subripui
ut illius ~um verbi de compromissione tolleret
quod rebus agendis supererat, vix id tantillum quieti dabat
illo ~o veneni sese erumpente
hic ~us,a dwarf
a dwarghe , ~us
a crepylle , ~us
truncus ingens ‥ tactam in pectore ‥ eam obruit. ‥ extitit quippe ~us truncus ille, ut vix a duobus adultis potuisset ammoveri
tantīllus, (16) a, um, si petit : Ter. Ad. 563 ; tantillus ut Cels. Med. 2, 8, faible au point que.
tantillus
adj.
dim.
- tantus, so little, so small(old): puer, T.