tantulus
tantulus, so little, so small
Could not find tantulumve in Logeion dictionaries.
tantulumve neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of tantulus
tantulumve neuter vocative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter genitive plural of tantulum
tantŭlus, a, um, adj. dim. [tantus],
- so little, so small; in neutr. subst., so little, such a trifle, ever so little (class.; a favorite word with Cic.): non tantulum Usquam intermittit tempus, quin eum nominet, Plaut. Bacch. 2, 2, 31 (209): omitto vim, quae ex fici tantulo grano ... tantos truncos ramosque procreet, Cic. Sen. 15, 52: homines tantulae staturae, Caes. B. G. 2, 30 fin.: tantularum rerum occupationes, id. ib. 4, 22: tantulo spatio interjecto, id. ib. 7, 19: tantula causa, Cic. Att. 4, 8, b, 3: epistula, id. ib. 1, 14, 1: dolorem tantulum malum esse, ut, etc., id. Tusc. 2, 27, 66: dos, Ap. Apol. p. 332, 10: cibus, Cels. 2, 8.—Subst.: tantŭlum, i, n., so little, such a trifle: quod si interesse quippiam tantulum modo potuerit, amicitiae nomen occiderit, Cic. Leg. 1, 12, 34; cf.: non modo tantum, sed ne tantulum quidem praeterieris, id. Att. 15, 27, 3: si ex eo negotio tantulum in rem suam convertisset, id. Rosc. Am. 39, 114: tantulum de arte concedere, id. ib. 40, 118: quorum oratione iste ne tantulum quidem commotus est, id. Verr. 2, 2, 50, § 124: deinde, cur tantulo venierint, for such a trifle, id. Rosc. Am. 45, 130: qui tantuli eget, quantum est opus, Hor. S. 1, 1, 59.—With gen.: tantulum morae, Cic. Verr. 2, 2, 38, § 93.
tantulus, a, um (Demin. v. tantus), so klein, so gering, causa, Cic.: granum, Cic. – subst., tantulum, ī, n., eine solche Wenigkeit, ein so Weniges, Cic.: tantulo venierint, um so ein Weniges, Cic.: mit Genet.: tantulum morae, Cic. – dah. auch = nur soviel (es gleichs. an den Fingern zeigend), si ex eo negotio tantulum in rem suam convertisset, Cic.: videtur discipulus magistro tantulum de arte concedere, Cic.
formae igitur diminutivorum quot sunt? ‥ -ulus ‥ ut agniculus, ~us, capreolus
tantŭlus, (12) a, um, aussi petit : Cic. CM 52 ; Cæs. G. 2, 30, 4 ; 4, 22, 2 ; 7, 19, 4 || tantulus, ut Cic. Tusc. 2, 66, tellement petit (faible) que.
tantulus
adj.
dim.
- tantus, so little, so small: fici granum: tantularum rerum occupationes, Cs.: causa.—As substn., so little, such a trifle: deinde, cur tantulo venierint, for such a trifle: qui tantuli eget, quantost opus, H.: tantulum morae.