temulentus
temulentus, drunk, drunken, intoxicated, tipsy
Could not find temulenta in Logeion dictionaries.
temulenta feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of temulentus
tēmŭlentus, a, um, adj. [root tem, whence temetum; formed in analogy with vinolentus.]
- Lit., drunk, drunken, intoxicated (syn.: ebrius, vinosus): agite, exite, temulentum tollite, Nov. ap. Fest. s. v. temetum, p. 364 Müll.; Afran. ib.: mulier, Ter. And. 229: tempestatem impendentem tueri temulentus, Cic. Sest. 9, 20: per quam (Indiam) temulento agmine comisabundus incessit, Liv. 9, 17, 17; 33, 28, 2: ipsum offendunt temulento sopore profligatum, M. Cael. ap. Quint. 4, 2, 123: apud Vitellium omnia indisposita, temulenta, Tac. H. 2, 68: temulentae reliquiae sumptuosissimae cenae, Sen. Contr. 4, 25, 4. — Comp.: putidior, temulentior, Sid. Ep. 3, 13.—Subst. plur.: tēmŭlenti, ōrum, m., Sen. Ep. 47, 4.—*
- II Transf.: caesaries ambrosiā temulenta, i.e. dripping, Ap. Met. 5, 22, 18.
tēmulentus, a, um (*temum, wov. auch temetum) = μεθυστικός, einen Rausch verratend, berauscht, a) eig., v. Pers. (Ggstz. sobrius), Ter., Cic. u.a.: temulentior, Sidon. epist. 3, 13, 4: Plur. subst., temulentī, ōrum, m., Sen. ep. 47, 5 u. Tac. ann. 1, 50 extr.; hist. 1, 80. – v. Lebl., vox, Cic.: sopor, Cael. b. Quint.: temulentae reliquiae sumptuosissimae cenae, Sen. contr. 9, 1 (25), 4. – b) übtr.: caesaries ambrosiā temulenta, von Ambrosia duftend, Apul. met. 5, 22: temulenta vindemia, mostreiche, saftige, Min. Fel. 5, 13.
quid memorem sapae temulentum nectare Nabal
spina nascitur in manu ~i, cum in operibus ejus qui carnalibus servit illecebris punctiones oriuntur scelerum
compatriote in tabernis convenientes jamque ~i
talem nempe decet esse sponsam Verbi quam nec celle vinarie copia faciat exposita ~am neque temulentia garrulam
ille in diversorio letus et ~us lecto excipitur
ut ipsum vino estuanti madentem redderet ~um
quorundam estimacione, parum a ~o distare vel frenetico videbatur
ingredientes ‥ ipsum offendunt ~o sopore profligatum
tēmŭlentus, (12) a, um (de *temum, cf. temetum, abstemius ), ivre : Cic. Sest. 20 ; Liv. 9, 17, 17 ; apud Vitellium omnia indisposita, temulenta Tac. H. 2, 68, dans lʼarmée de Vitellius ce nʼétait que désordre, quʼivresse || [fig.] saturé, imbibé : Apul. M. 5, 22 || temulentior Sid. Ep. 3, 13.
tēmulentus
adj.
- 2 TEM-, drunk, drunken, intoxicated, tipsy: alquis: vox: agmen, L.