tena
extrema pars vittæ, quæ dependet coronæ.
Contra Clericos portantes infulas, aut Tenas coram Prælatis, etc.
Concilium Lambethense ann. 1281. cap. 22 : Et cum corona sit character Christianæ
militiæ, et revelati cordis ac patuli radiis cœlestibus insigne : ipsi ut veraciter
ostendant, se hujus characteris titulum erubescere, Tena coronas abscondunt, quasi
cælestes radios repellentes, etc. Infra : Portantes infulas aut Tenas
coram Prælatis, aut coram populo publice deferentes, etc. Ubi Concilium Londinense ann. 1268. cap. 5. habet,
Infulas, quas vulgo Coifas vocant. Ita
Coifæ, idem sunt.
Jurati dicunt quod Reginus Dingge venit in quadam grangia et voluit
luctare cum Roberto de Clynton ipso Roberto invito, ita quod cepit ipsum et prostravit
ipsum ad ter ram, et Tenam suam de capite suo cepit et in luto
projecit.