testificatio
testificatio, a bearing witness, giving testimony, testifying, attestation
Could not find testificationes in Logeion dictionaries.
testificationes feminine vocative plural, feminine nominative plural, feminine accusative plural of testificatio
testĭfĭcātĭo, ōnis, f. [testificor], a bearing witness, giving testimony, testifying, testification (Ciceron.; whereas testatio is found in the jurists and in Quint.; v. testatio, I.).
- I Lit.: si ejus rei testificatio tolleretur, Cic. Verr. 2, 4, 42, § 92; 2, 5, 39, § 102.—In plur., Cic. Mur. 24, 49; id. Brut. 80, 277.—
- II Transf., a giving evidence, attestation, proof, evidence: egit causam tuam . . . cum summā testificatione tuorum in se officiorum et amoris erga te sui, Cic. Fam. 1, 1, 2: sempiterna repudiatae legationis, id. Phil. 9, 6, 15.
tēstificātio, ōnis, f. (testificor), I) die Bezeugung, der Beweis durch Zeugen od. Zeugnis u. Urkunden, illorum confessio, testificatio sua, die von ihm veranstaltete Bestätigung der Aussagen, Cic.: hāc testificatione uti, Cic.: si eius rei testificatio tolleretur, Cic.: Plur., observationes, testificationes (die Konstatierung von unlauteren Vorgängen), seductiones testium, Cic.: testificationes, indicia, quaestiones, Cic. – II) übtr., die Bezeugung, Kundgebung, der Beweis, officiorum, Cic.: repudiatae legationis, Cic.
in praedicatione verbi Dei et veritatis ~one ‥ laborate
venit ‥ quasi ad hujus mirae visionis ~onem
hec ~o conjungitur cum precedentibus cartis
cum ‥ dicitur quod tres persone testantur hoc vel illud, numquid una ~o inest illis aut plures?
ad hujus ‥ ~onem juramenti ‥ sigillum ‥ commune ‥ appendi
quod etiam multis transactis annorum curriculis gloriosa martyrii ~o comprobavit
sub sacra scripturarum ~one
quicquid vir sanctus ei preciperet adimpleturum, sub ~one pollicetur(
haec est ergo ~o quam Dominus Moysi in arca ponendam dedit [] Exod. xxv 16
testĭfĭcātĭō, (13) ōnis, f. (testificor), ¶ 1 déposition, témoignage : Cic. Verr. 2, 4, 92 ; 5, 102 ; Mur. 49 ; Br. 277 ¶ 2 [en gén.] attestation, témoignage, preuve : Cic. Fam. 1, 1, 2 ; Phil. 9, 15.
- 1. getuigenverklaring, verklaring ten overstaan van getuigen;
- 2. bewijs [repudiatae legationis].
De loco Testificationis
(Christi) confirmata (S. Helena) jussit illico.... in ipsum locum operam
fossionis accingi.Quam (potestatem) jam divæ memoriæ genitor noster Gauffredus
marchisio ejusdem loci rectori, nomine Roberto, pro remedio, tam suæ quam genitoris, avi
scilicet nostri magnæ Testificationis viri Conani, ante concesserat.testificātiō ōnis, f
- testificor, a bearing witness, giving testimony, testifying, attestation: eius rei: testificationes animadvertebant.—An attestation, proof, evidence: summa testificatio tuorum in se officiorum.