trabalis
trabalis, of a beam, of beams
Frieze-Dennison Vergil
trabālis, e: adj. (trabs, a beam), of beams; like a beam, 12.294.
Could not find trabali in Logeion dictionaries.
trabali neuter ablative singular, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular, feminine ablative singular, masculine ablative singular of trabalis
trăbālis, e, adj. [trabs],
- of or belonging to beams, beam-. clavus, a spike, Hor. C. 1, 35, 18; cf. prov: ut hoc beneficium, quemadmodum dicitur, trabali clavo figeret, i.e. very fast, Cic. Verr. 2, 5, 21, § 53.—Poet.: telum, i. e. beam-like, stout as a beam (Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 12, 294 (Ann. v. 589 Vahl.); imitated by Verg. l. l.; Val. Fl. 8, 301: hasta, Stat. Th. 4, 6: sceptrum, Claud. Rapt. Pros. 2, 172: vectis, id. Cons. Mall. Theod. 318
trabālis, e (trabs), I) zu den Balken gehörig, Balken-, clavus, Hor. carm. 1, 35, 18: u. im Bilde, hoc beneficium, quem ad modum dicitur, trabali clavo figere, niet- u. nagelfest machen, Cic. Verr. 5, 53: metus ille vos habet, ne velut trabalibus clavis affixi corporibus haereatis, Arnob. 2, 13. – II) balkenartig, balkenstark, telum, Verg.: tela, Amm.: hasta, Stat.: vectis, Claud.
lignum ~ale in quo laquearia tecti ‥ figerentur tribus pedibus inventum est brevius pariete cui superponeretur
~alem molem incuria artificum deorsum vergentem ‥ [Dunstanus ] loco restituit suo
struem a visu remove trabealem [cf. ]Matth. vii 5
[Jesu ] cujus adheret humeris / trabealis compactio
hic ~alis, -is, i. trabes
themo, longale, trabale
trăbālis, (14) e (trabs), ¶ 1 relatif aux poutres : trabalis clavus Hor. O. 1, 35, 18, clou à poutres || [fig.] clou solide, qui assujettit solidement : Cic. Verr. 2, 5, 53 ¶ 2 de la grosseur dʼune poutre : Enn. d. Serv. En. 12, 294 ; Virg. En. 12, 294 ; Stat. Th. 4, 6.
- 1. van een balk, balk- [clavus]; ➤ (sprw.) alqd clavo trabali figere iets spijkervast maken;
- 2. (Verg.) zo groot of sterk als een balk [telum].
trabālis e, adj.
- trabs, of a beam, of beams: Clavus, a spike, H.—Prov.: alqd trabali clavo figere, i. e. very fast.—Poet.: telum, i. e. stout as a beam, V.