trachala
trachāla, m. (τραχαλας), der Dicknackige, Dickhals, Spottname Kaiser Konstantins des Gr., Aur. Vict. epit. 41, 16.
trăchāla, æ, m. (τραχαλᾶς), lʼhomme au gros cou [surnom injurieux de Constantin] : Ps. Aur. Vict. Epit. 41, 16.
Irrisor potius quam blandus ;
unde proverbio vulgari, Trachala decem annis præstantissimus, duodecim sequentibus
latro, decem novissimis pupillus, ob profusiones immodicas nominatus. Scurrilis
istius Constantini M. appellationis rationem prodit Cedrenus pag. 268 : Εὐρύτερος τοὺς ὤμους, καὶ παχὺς τὸν αὐχένα, ὅθεν καί τραχηλᾶν αὐτὸν
ἐπωνόμαζον : a