transvertere

transvertere [CL] 1 to divert. b to misappropriate (money), ‘siphon off’. 1276 attraxit de comuna apud Frampton circiter xx acras et pro hoc ~it communem viam Hund. I 175b; 1305 ~it quendam rivulum, qui vocatur Cleysich, ad nocumentum vicinorum CourtR Hales 507.  b per tam sevas defraudationes aliis deputata sibi retinentes ‥ proventus ecclesie ‥ ~ere non formidant Mon. Francisc. I 473. 2 to reverse or invert, to change round the other way. preposterare, ordinem ~ere Osb. Glouc. Deriv. 475; juratus se tria monasteria constructurum, duos ordines ~it, personas de loco ad locum transferens ‥ Cenomannicas Anglis substituens R. Niger Chr. II 168. 3 to turn or change (into). descendet vulpes de montibus et sese in lupum mutabit ‥ exin ~et se in aprum G. Mon. VII 4; obvertere, ~ere Osb. Glouc. Deriv. 403.