trebax
trĕbax, ācis, adj. [contr. from the Gr. τριβακός],
- practised, skilled in the ways of the world, cunning, crafty (lat. Lat.): trebacissimus senex, Sid. Ep. 1, 11 med.—Adv.: trĕbācĭter, cunningly, slyly, Sid. Ep. 9, 11 med.
trebāx, ācis (τριβακός), durchtrieben, schlau, trebacissimus senex, Sidon. epist. 1, 11, 12.
trĕbāx, ācis, (τριβακός), qui a du savoir- faire, avisé, retors : -ācissimus Sid. Ep. 1, 11.
Trebacissimus senex, apud Sidonium lib. 1. Epist. 11. ubi Savaro et Sirmondus dici pro
Tribacissimus, vocemque esse Græcæ originis, nempe a
usu tritus, versatus, observant.
Tribaces viri, apud Plautum in Mostell. In Glossis Gr. Lat.
Pannosus. Alibi
trita, cap. de Vestimentis.
Malui factum
confiteri simpliciter, quam Trebaciter diffiteri, hoc est, callide,
astute.