trepidanter
trepidanter, tremblingly, with trepidation
Could not find trepidantius in Logeion dictionaries.
trepidantius adverb comparative of trepidanter
trepidantius neuter accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative of trepidans
trĕpĭdanter, adv., v. trepido fin.
trepidanter, Adv. (trepido), ängstlich, angstvoll, effari, Suet. Ner. 49, 3. – omnia trepidantius timidiusque agere, Caes. b.c. 1, 19, 2.
revertens in semet ipsum quod ex hominis persona ~er rennuerat ex Dei filii potestate confirmat, verum tamen non mea voluntas sed tua fiat [cf. ]Jer. Matt. 198B
trĕpĭdantĕr (15) (trepido), de façon troublée, embarrassée, craintive : Suet. Nero 49 ; trepidantius Cæs. C. 1, 19.
(trepidanter)
adv.
- trepido, tremblingly, with trepidation.—Only comp: trepidantius agere, Cs.