trilinguis
trilinguis, triple-tongued, with three tongues
Could not find trilingues in Logeion dictionaries.
trilingues feminine accusative plural, feminine nominative plural, feminine vocative plural, masculine accusative plural, masculine nominative plural, masculine vocative plural of trilinguis
trĭlinguis, e, adj. [ter-lingua].
- triple-tongued, having three tongues: ōs (Cerberi), Hor. C. 3, 11, 20: cantus (Hecates), Val. Fl. 7, 184: colla (i. e. serpentis), Prud. Cath. 3, 150. —
- II Speaking three tongues or languages: Massilienses (who spoke Greek, Latin, and Gallic), Varr. ap. Isid. Orig. 15, 1 fin.: Siculi (because they spoke Greek, Punic, and Latin), Ap. Met. 11, 5, 13; ego Hebraeus, Graecus, Latinus: trilinguis, Hier. in Ruf. 3, 6.
trilinguis, e (tres u. lingua), I) dreizüngig, mit drei Zungen, os (Cerberi), Hor. carm. 3, 11, 20: colla, Prud. cath. 3, 128: cantus (Hecates), Val. Flacc. 7, 184. – II) drei Sprachen redend, Massilienses (griechisch, lateinisch und gallisch redend), Varro bei Isid. orig. 15, 1 63: Siculi (griechisch, punisch u. lateinisch redend), Apul. met. 11, 5: ego Hebraeus, Graecus, Latinus, trilinguis, Hieron. in Rufin. 3, 6.
Eusebius ‥ Cesariensis et ~is Ieronimus ‥ multa scripserunt de seculi excursibus
hic et hec elinguis ‥ i. mutus quasi extra linguam, et bilinguis, et ~is
trĭlinguis, (15) e (tres, lingua), qui a trois langues : Hor. O. 3, 11, 20 ; Val. Flacc. 7, 184 || qui parle trois langues : Varr. d. Isid. Orig. 15, 1, 63 ; Apul. M. 11, 5.
- 1. met drie tongen [ōs Cerberi];
- 2. drie talen sprekend.
trilinguis e, adj.
- ter+lingua, triple-tongued, with three tongues: Os (Cerberi), H.