trilinguis
trilinguis, triple-tongued, with three tongues
Could not find trilingui in Logeion dictionaries.
trilingui neuter ablative singular, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular, feminine ablative singular, masculine ablative singular of trilinguis
trĭlinguis, e, adj. [ter-lingua].
- triple-tongued, having three tongues: ōs (Cerberi), Hor. C. 3, 11, 20: cantus (Hecates), Val. Fl. 7, 184: colla (i. e. serpentis), Prud. Cath. 3, 150. —
- II Speaking three tongues or languages: Massilienses (who spoke Greek, Latin, and Gallic), Varr. ap. Isid. Orig. 15, 1 fin.: Siculi (because they spoke Greek, Punic, and Latin), Ap. Met. 11, 5, 13; ego Hebraeus, Graecus, Latinus: trilinguis, Hier. in Ruf. 3, 6.
trilinguis, e (tres u. lingua), I) dreizüngig, mit drei Zungen, os (Cerberi), Hor. carm. 3, 11, 20: colla, Prud. cath. 3, 128: cantus (Hecates), Val. Flacc. 7, 184. – II) drei Sprachen redend, Massilienses (griechisch, lateinisch und gallisch redend), Varro bei Isid. orig. 15, 1 63: Siculi (griechisch, punisch u. lateinisch redend), Apul. met. 11, 5: ego Hebraeus, Graecus, Latinus, trilinguis, Hieron. in Rufin. 3, 6.
Eusebius ‥ Cesariensis et ~is Ieronimus ‥ multa scripserunt de seculi excursibus
hic et hec elinguis ‥ i. mutus quasi extra linguam, et bilinguis, et ~is
trĭlinguis, (15) e (tres, lingua), qui a trois langues : Hor. O. 3, 11, 20 ; Val. Flacc. 7, 184 || qui parle trois langues : Varr. d. Isid. Orig. 15, 1, 63 ; Apul. M. 11, 5.
- 1. met drie tongen [ōs Cerberi];
- 2. drie talen sprekend.
trilinguis e, adj.
- ter+lingua, triple-tongued, with three tongues: Os (Cerberi), H.