truella
truella, s. trūlla ➳ .
trŭella, æ, f. , v. trulla : Scæv. Dig. 34, 2, 36.
Ferrum latum, quo parietes linuntur, Papiæ, ex Gall.
Dominus autem Papa reliquias inter altare posuit, et accepto instrumento, quod
vulgo Truella dicitur, easdem cæmento introsigillavit. Vox forte formata a
Latinorum Trua, de qua voce Varro lib. 4. de L. L. cap. 25. et Nonius cap. 1. num. 68.
Reddet dictus
abbas..... quatuor sextarios avenæ de forragio ad legalem mensuram minoti
adæquati, ad Truellam cumulatam et semel pulsatam. Vide
Trugga.