tumulo
tumulo, to cover with a mound, bury, inter, entomb
Could not find tumulando in Logeion dictionaries.
tumulando present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of tumulo
tŭmŭlo, āvi, ātum, 1, v. a. [tumulus],
- to cover with a mound, to bury, inter, entomb (poet.; syn. humo): neque injectā tumulabor mortua terrā, Cat. 64, 153: neu sim tumulandus ab illā, Ov. M. 8, 710; 15, 716; id. P. 1, 6, 49; Mart. 11, 91, 1.
tumulo, āvī, ātum, āre (tumulus), mit einem Grabhügel bedecken, begraben, bestatten, quam tumulavit alumnus, von der Kajeta, Ov.: neque iniectā tumulabor mortua terrā, Catull.: tumulatus parvā arenā (unter einem niedrigen Sandhügel), Ov.: neu sim tumulandus ab illa, Ov.: abj., mortuos ad tumulandum deportare, Gloss. in Sidon. 37, 5: subst., tumulātus, ī, m., der Bestattete, Ov. met. 15, 57.
See: tumulare
tŭmŭlō, (14) āvī, ātum, āre (tumulus), tr., couvrir dʼun amas de terre, ensevelir : Catul. 64, 153 ; Ov. M. 8, 710 ; 15, 716.
tumulō āvī, ātus, āre
- tumulus, to cover with a mound, bury, inter, entomb: quam tumulavit alumnus, O.: neque iniectā tumulabor mortua terrā, Ct.—P. pass. as substm.: nomen tumulati traxit in urbem, i. e. named the town for the burial(Sybaris), O.