tumulatio

tumulatio [CL tumulare+-tio] 1 burial (of dead body), interment, entombment. patebat forma et quantitas corporis, pietas et qualitas antiquae obsecutionis, primaeque ~onis Gosc. Transl. Aug. 18B; ipso ~onis die dum plebs in exequiis dilecti regis adhuc maderet fletibus Ord. Vit. III 11 p. 118; de ~one ipsius in cimiterio monachorum T. Mon. Will. p. 9 cap.; ad exequia properat, et visa ~one locoque notato, nocte proxima solus effodit tumulum Map NC IV 12 f. 54; 1334 in expens. ejusdem, sacriste, etc. ‥ venientium de tumilacione magistri J. de Insula Ac. Durh. 116; 1439 ordino quod xl s. distribuantur inter pauperes die tumelacionis mee Reg. Cant. II 595. 2 tomb. scio quod ~io ejus cum imagine superposita in ecclesia abbathie de Waltham videre adhuc volentibus ostenditur ubi dicitur Haraldum humatum fuisse Knighton I 57.