turio
turĭo, ōnis, m.,
- a shoot, sprout, tendril, young branch of a tree, Col. 12, 50, 5; Apic. 8, 1.
turio, ōnis, m., der junge Zweig, Trieb, Sproß, lauri turiones, Colum. 12, 50. § 5: vitium turiones, Th. Prisc. 1, 15. – Nbf. turgio, ōnis, f., Plin. Val. 1, 55.
dabit tibi ‥ vitis solatium tam in agresta quam in ~onibus et propaginibus
~ones vitis sunt summitates vitis, que et capreoli dicuntur, G.turiouns
sap off a tre , ~o, -onis
turĭō, ōnis, m. , jeune pousse, tendron, rejeton : Col. Rust. 12, 50, 6.
Lauri
Turiones in hoc usu mittito, ut olivas deprimant. Apicius lib. 8. cap. 1 :
Elixatur in aqua marina, cum Turionibus lauri et metho. Occurrit apud
Gariopontum lib. 1. cap. 17. lib. 2. cap. 3. lib. 3. cap. 19. 30. 52. et alibi non semel.
Nos vulgo dicimus turĭo, turiōnis, m.: pęllone, germoglio.