tusillae
tūsillae, s. 1. tōnsillae.
tusillæ ou tuxillæ, ārum, f. , amygdales [t. dʼanat.] : Isid. Orig. 11, 1, 57 ; Gloss. Labb. ; v. tonsillæ.
Toles Gallica lingua dicitur, quas vulgo per
diminutionem Tusillas vocant, qua in faucibus turgescere solent. Vide Joannem de
Janua in Toles.