varo
vāro, ōnis, m.,
- a stupid, boorish fellow, a clodpate, Lucil. ap. Fest. s. v. squarrosi, pp. 328 and 329 Müll.
vāro, āre, v. a. [1. varus],
- to bend, curve (late Lat.): alveos pontium, Auct. Limit. p. 257 Goes.: flumen, id. ib. p. 285.
1. vāro (varro, bāro), ōnis, m., der Querkopf = der einfältige Mensch, Einfaltspinsel, Tölpel, Fest. p. 329 [b], 30 (bei Lucil. 1121 ›baro‹). Pers. 5, 138 (s. dazu Jahns not. crit.).
2. vāro, āre (varus, a, um), einen Fluß oder andere unzugängliche Stellen übermessen, Gromat. vet. 285, 6 u.a. Vgl. varatio.
1 vārō, āre (vārus), tr., courber, incurver : Grom. 285, 6.
2 vārō (varrō), ōnis, m. , homme grossier : P. Fest. 328 ; Fest. 329.
Baro. Tabularium Aquense apud Marcam :
Consilio et voluntate sui Varonis Olivarii, qui ejusdem Castelli et Burgi
possessor erat et dominus. Observat idem Marca lib. 6. Hist. Beneharn. cap. 24.
n. 6. Sancium Guillielmi Comitem Vasconiæ in Charta fundationis S. Petri Generensis
vassallos suos Vironesappellare, ut insinuet hanc vocem a
Virdeducendam. Vide Baro.
Si habuerit (rex)
filios Varones, vivant et habeant regnum, ita ut non sit necesse facere illos de novo
reges.