velitor
Could not find velitata in Logeion dictionaries.
velitata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle neuter nominative plural, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular of velitor
vēlĭtor, ātus, 1, v. dep. n. [veles], to fight like the velites or light troops, to skirmish (ante- and post-Aug.).
- I Lit.: in eum lapidibus crebris, Ap. Met. 9, 37, 17; equus postremis calcibus, id. ib. 7, 16, 18.—In mal. part.: primis Veneris proeliis, Ap. Met. 5, 21, 17.—
- II Trop.: tunc saga illa primis adhuc armis disciplinae suae velitatur, i.e. makes the first attempt, essays, Ap. Met. 9, 29, 12; contra aliquem scurrilibus jocis, id. ib. 8, 25, 15; calumniis in aliquem, id. Mag. p. 274: nescio quid vos velitati estis inter vos duo, i.e. have wrangled, Plaut. Men. 5, 2, 28 (780): adversus impudentes et improbos in maledictis (with decertare convicio), Gell. 6, 11, 1: periculum alicui, to threaten with danger, Ap. Met. 5, 11, 11.
vēlitor, ātus sum, ārī (veles), nach Art der velites plänkeln, übtr.: I) kämpfen, a) mit Waffen, calcibus, Apul.: lapidibus in alqm, werfen, Apul.: Veneris proeliis velitatus, Apul. – b) mit Worten, zanken, schimpfen usw., inter se, Plaut.: in maledictis adversus alqm, Gell. – II) einen Versuch machen, armis, Apul. met. 9, 29: periculum alci, drohen, ibid. 5, 11.
vēlĭtŏr, ātus sum, ārī (veles), ¶ 1 intr., engager le combat, escarmoucher, in aliquem, contre qqn : Apul. M. 9, 37 || faire assaut de paroles, se quereller, se disputer : Pl. Men. 778 ; Gell. 6, 11, 1 ¶ 2 tr., menacer de : Apul. M. 5, 11.