velivolus
velivolus, sail-flying, winged with sails
Frieze-Dennison Vergil
vēlivolus, a, um: adj. (vēlum and volō), sail-flying, sail-covered, 1.224.
Could not find velivolis in Logeion dictionaries.
velivolis neuter dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of velivolus
vēlĭvŏlus, a, um, adj. [velum-volo],
- sail-flying, winged with sails, a poet. epithet of a ship: naves, Enn. ap. Macr. S. 6, 5 (Ann. v. 381, and Trag. v. 111 Vahl.); Ov. P. 4, 5, 42.—Absol.: mare velivolis florebat puppibus, i.e. with ships, Lucr. 5, 1442 (1440).—Transf., an epithet of the sea: maria alta velivola, Liv. And. ap. Macr. S. 6, 5: mare, Verg. A. 1, 224; Ov. P. 4, 16, 21.
vēlivolus, a, um (velum u. volo, āre), mit Segeln einherfliegend, segelbeflügelt, v. Schiffen, naves, Enn. ann. 388 u. fr. scen. 79: navis, Mamert. pan.: rates, Ov.: vom Meere, auf dem Schiffe fahren, mare, Liv. Andr., Verg. u.a.
procellosum mare intemptat intrepidus, subductisque in altum navibus, ~o cursu ad Anglos devehitur
~e naves portum Chevetot appulerunt
attendat locuples qui vacat epulis, / ‥ / quod mors velivola momentis singulis / accedit minitans obesis jugulis
qui subductis in altum navibus ~o sulcantes equora vento ad litora Sare devolvuntur
nos nunc velivoli pelagi spectamus in horis / quando Dei adveniat, quando serena dies
de mare velivolo consurgo
~um mare pro te sua pondera sustentans et transitum tuum prestolans laborat
tunc [sc. in vere ] mare velivolum, via pervia, mitior ensis, / nostrum dulce Petro transferet os in opus
vēlĭvŏlus, (15) a, um, (velum, volo 1), qui marche à la voile : Enn. Ann. 387 ; Tr. 111 ; Lucr. 5, 1442 ; Ov. P. 4, 5, 42 || [épithète de la mer] où lʼon va à la voile : Virg. En. 1, 224 ; Ov. P. 4, 16, 21.
vēlivolus
adj.
- velum+2 VOL-, sail-flying, winged with sails: rates, O.: mare, covered with sails, V., O.