venetus
venetus, sea-colored, of a marine blue
2. venetus, a, um, seefarbig, bläulich, a) übh.: color, Veget. mil.: vestis, Veget. mil.: cucullus, Iuven.: conditura, Lampr. – subst., venetum, ī, n. (sc. pigmentum), bläuliche Farbe, Isid. orig. 19, 17, 14. – b) insbes., factio, die blaugekleidete Partei der Wettfahrer im Zirkus (deren es vier gab, albata, russata, veneta, prasina), die Blauen, Suet. Vit. 14, 3. – subst., venetus, ī, m., ein Wettfahrer von der blauen Partei, ein Blauer, Mart. 6, 46, 1 u.a.: Plur., Corp. inscr. Lat. 6, 10048.
2 vĕnĕtus, a, um, bleu azuré : color venetus Veg. Mil. 4, 37, couleur bleu azuré ; venetum, ī, n. , couleur bleu azuré : Isid. Orig. 19, 17, 14 ; veneta factio Suet. Vitell. 14, la faction des Bleus [dans les jeux du cirque] ; venetus, ī, m. , cocher de la faction des Bleus : Mart. 6, 46, 1.
Obtulit et ipse beato Benedicto eodem die
planetam optimam Veneti coloris. Ita etiam legendum est in Chron. Romualdi II.
ad ann. 814. ubi de Carolo Imper. apud Murator. tom. 7. col. 155 : Vestitu patrio,
id est Francico utebatur, ad corpus camisia linea et fœminalibus lineis, tunica vero quæ
limbo serico utebatur ; tibialiis quoque cum fasciolis, crura et pedes calceamentis
constringebat, amphibalo Veneto amictus et gladio semper accinctus. Ubi perperam
editum est Venero.
venetus
adj.,
- sea-colored, of a marine blue: cucullus, Iu.