ventilo
ventilo, to toss in the air, fan, air
Could not find ventilandum in Logeion dictionaries.
ventilandum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of ventilo
ventĭlo, āvi, ātum, 1, v. a. [ventulus],
- to toss, swing, brandish in the air; to fan.
- I Lit.
- A In gen.: facem, Prop. 4 (5), 3, 50: arma, Mart. 5, 31, 4: aureos nummos manu, Ap. Met. 2, 26, 16.—Absol.: quam stultum est, cum signum pugnae acceperis, ventilare! Sen. Ep. 117, 25: aliud est pugnare, aliud ventilare, id. Excerpt. Contr. 3 praef. med.: cubitum utrumque in diversum latus, Quint. 11, 3, 118: populeas ventilat aura comas, fans, sways, agitates, Ov. Am. 1, 7, 54: incendia (flatus), i.e. to fan, inflame, kindle, Sil. 17, 507: frigus, fans coolness upon him, i.e. cools him with fanning, Mart. 3, 82, 10.—Absol.: aestate apertis foribus atque etiam aliquo ventilante cubabat, Suet. Aug. 82: ventilat aestivum digitis sudantibus aurum, i. e. tosses to and fro (as it were) in order to cool it, Juv. 1, 28: alis, Claud. in Eutr. 1, 109.—Mid.: alio atque alio positu ventilari, to move one's self, Sen. Tranq. 2, 10.—
- B In partic., econom. t. t., to toss grain into the air, in order to cleanse it from chaff, to winnow, Varr. R. R. 1, 55, 6; Col. 12, 30, 1; 1, 6, 16; Plin. 18, 30, 73, § 302; 18, 32, 75, § 322.—
- II Trop., to set in motion, to move, disturo, agitate, disquiet: cujus lingua quasi flabello seditionis illa tum est egentium contio ventilata, * Cic. Fl. 23, 54: nomen alicujus pro tribunalibus, i.e. to bring forward, Ap. Apol. p. 337, 30: vitam insontium Manibus accitis, Cod. Th. 9, 16, 5; Cod. Just. 9, 18, 6.
ventilo, āvī, ātum, āre (st. ventulo, von ventulus), in die Luft schwenken, schwingen, I) eig.: a) übh.: parmulam, Fronto: facem, damit sie gut brenne, Prop.: cubitum utrumque in diversum latus, Quint.: ventilat aura comas, bewegt die Blätter des Baumes, Ov.: aureos idemtidem manu suā, die G. in der H. hin u. herwerfen, mit den G. klimpern, Apul.: dum per (über) limina potentiorum sudatrix toga ventilat, rasch treibt, Mart.: scherzh., ventilat aestivum digitis sudantibus aurum, ficht mit dem Ring in der Luft umher, Iuven. 1, 28. – medial, alio atque alio positum ventilari, sich bald in die, bald in jene Lage herumwerfen (ῥίπτεσθαι), Sen. de tranqu. anim. 2, 12. – b) als t.t. der Fechtkunst, arma, die W. schwingen, Lufthiebe tun, Mart.: u. so absol., quam stultum est, cum signum pugnae acceperis, ventilare! remove ista lusoria arma, Sen.: aliud est pugnare, aliud ventilare, Sen. rhet. – c) als t.t. des Landbaues, α) der Luft aussetzen, an die Luft bringen, lüften, oleas, Varro: vinum, Colum.: ceram sub divo, Plin. – β) mit der Wurfschaufel umstechen, worfeln, in aëre frumentum, Varro LL. 5, 138: frumenta, Plin. 18, 302. Paul. ex Fest. 77, 15: prägn., umstechend scheiden, paleas, Isid. orig. 20, 14, 10: quia mixta est palea tritico usque dum ventiletur, Augustin. in psalm. 92, 5. – d) Kühlung zufächeln, aestuanti tenue frigus, Mart. 3, 82, 10. – absol., ventilante aliquo cubabat, Suet. Aug. 82, 1. – II) übtr.: 1) hin und her bewegen, -werfen, a) scheltend, schimpfend immer im Munde führen, antasten, nomen alcis (jmds. guten Namen) pro tribunalibus, Apul.: famam collegae ore maledico, Hieron.: auch rühmend immer im Munde führen, suam inanem gloriam, Augustin. serm. 119, 15 Mai. – b) beunruhigen, vitas insontium Manibus accitis, spät. ICt. – c) hin und her besprechen, erörtern, quaestionem u. dgl., ICt.: totum aliud est pugnare, aliud ventilare (sc. rem), Sen. contr. 3. praef. § 13: unam eandemque sententiam multimodis faciunt, ventilant, Fronto de or. 1. p. 157, 7 N. – 2) gleichs. mit einem Fächer anblasen, anfachen = erregen, cuius linguā, quasi flabello seditionis, illa tum est egentium contio ventilata, angeblasen, angefacht, Cic. Flacc. 54.
See: ventilare
ventĭlō, (13) āvī, ātum, āre (ventus), tr., ¶ 1 agiter dans lʼair : Prop. 4, 3, 50 ; Mart. 5, 31, 4 || agiter, remuer : Quint. 11, 3, 811 ; ventilat aura comas Ov. Am. 1, 7, 54, lʼair agite le feuillage || [abst ] ventilare Sen. Ep. 117, 25, battre, fouetter lʼair de ses armes [comme un escrimeur] ¶ 2 éventer, donner de lʼair, de la fraîcheur à : [abst ] Suet. Aug. 82 || [avec acc.] Juv. 1, 28 ; alio atque alio positu ventilari Sen. Tranq. 2, 10, se donner de la fraîcheur en changeant de position [dans un lit] || frigus Mart. 3, 82, 10, donner de la fraîcheur par ventilation ¶ 3 exposer à lʼair : Varro R. 1, 55, 6 ; Col. Rust. 12, 30, 1 ; Plin. 18, 302 ¶ 4 [fig.] attiser [par ventilation], allumer, exciter : Cic. Fl. 54 || agiter = attaquer, vilipender : Apul. Apol. 100 || tourmenter, persécuter : Cod. Th. 9, 15, 5 || discuter, débattre : Fronto Orat. 1, p. 157, 7.
- 1. (poët.; postklass.) in de lucht bewegen, zwaaien met [facem; arma];
- 2. luchten, ventileren [fruges];
- 3. (poët.; postklass.) koelte toewuiven;
- 4. wannen;
- 5. (metaf.) aanwakkeren, in beroering brengen [contionem];
- 6. (postklass.) uitvoerig bespreken, discussiëren over, behandelen [causam].
ventilo , as, are. (ventus.)
扇凉。乘風。虛打。訪問。— frumentum 簸揚穀。— vinum 凉酒。Populeas ventilat aura comas 淸風動楊樹葉。
Suggest a Translation
See an image
扇凉。乘風。虛打。訪問。— frumentum 簸揚穀。— vinum 凉酒。Populeas ventilat aura comas 淸風動楊樹葉。
Suggest a Translation
See an image
ventilō —, ātus, āre
- ventulus, to toss in the air, fan, air: populeas ventilat aura comas, sways, O.: digitis aurum, i. e. displays, Iu.: facem, Pr.— Fig.: cuius linguā quasi flabello seditionis contio ventilata, i. e. is incited.