ventositas
ventōsĭtas, ātis, f. [ventosus] (post-class.).
- Lit., windiness, flatulence, ventosity: ventris, Cael. Aur. Tard. 4, 5: stomachi, App. Herb. 126.—
- II Trop., a puffing up, inflation, conceit, Fulg. Myth. 2, 17.
ventōsitās, ātis, f. (ventosus), I) die Blähung, stomachi, Ps. Apul. herb. 126. Cael. Aur. de morb. chron. 3, 2, 17: absol., Th. Prisc. 2, 16 u. 21. Cael. Aur. de morb. acut. 2, 19, 115 u.a. Orib. fr. Bern. 2, 6. p. 10, 24 Hagen: Plur., Cass. Fel. 42. p. 104, 19. – II) bildl., die Aufgeblasenheit, Eitelkeit, Windbeutelei, Augustin. de civ. dei 9, 20. Fulg. myth. 2, 17.
fulmina eorum in tonitrua convertentur, et turbo ~atis hujus facile solvetur imbre
apes ‥ in majori ‥ copia scaturirent ‥ si non aeris Hibernici tanta cum humiditate ~as minuta corpuscula tam dispergeret quam corrumperet
crastina die, hora captata, nullum in aere ~atis signum percipiens, putabat se errasse et mendacium dixisse
sed ecce quam acu modica hujus exploditur tumida vesice ~as!
vir quidam ‥ qui ~ate intercutanea membrorum omnium officium prepediente vexatus fuerat
urina est alba vel quasi egestio i. sepe abundat ~ate
omnia legumina sunt nociva, quia sunt ~atis generativa
timpanites ‥ vocatur abusive idropisis ‥ quia non est nisi pauca vel nulla humiditas, sed ~as
quendam de familiaribus dicti episcopi ‥ subtus imaginem crucifixi ~ates per posteriora dorsi cum fedo strepitu more ribaldorum emittere fecerunt pluries ac turpiter et sonore
ocitacio fit ex fumo et ~ate musculos gule replente
sensu quoque sanior redditus, desinit a ~ate priori
ille de laudis ipsorum ~ate nihil curans
pares despiciebat, et superioribus optemperare vana ~ate turgidus indignum autumabat
quanto enim [vera eloquencia ] videtur humilior, tanto est alcior; et non ~ate set soliditate transcendit
capitaneus sume arrogancie ~ate inflatus
in minutionibus ‥ et in misericordiis regularibus duo et duo unam justam de cellario, tam ad prandium quam ad cenam; in ~ate vero unam
ventōsĭtās, ātis (ventosus), f. , flatuosités : C. Aur. Chron. 4, 5 || [fig.] vaine jactance : Aug. Civ. 9, 20.
Sensit
ex aure exire quemdam ventum sive Ventositatem.Et deductis equis per litus nos duas
naviculas ascendimus, nulla Ventositate extante.Ventosa, seu cucurbita medica adhibita sanguinem elicere. Constant. Afer de Elephant. :
Ventosandus est scapula. Idem lib. 2. cap. 15 : A
parte naris effluentis Ventosetur.